શ્રીશઙ્કરાચાર્યવિરચિતમ્ અન્નપૂર્ણાસ્તોત્રમ્  દ્વિતીયમ્

अन्नपूर्णास्तोत्रम्

मन्दारकल्पहरिचन्दनपारिजात- मध्ये शशाङ्कमणिमण्डितवेदिसंस्थे । अर्धेन्दुमौलिसुललाटषडर्धनेत्रे भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ १॥ केयूरहारकटाङ्गद कर्णपूरे काञ्ची कलापमणिकान्तलसद्दुकूले । दुग्धाऽन्नपात्रवरकाञ्चनदर्विहस्ते भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ २॥ आलीकदम्बपरिसेवितपार्श्वभागे शक्रादिभिमुकुलिताञ्जलिभिः पुरस्तात् । देवि! त्वदीयचरणौ शरणं प्रपद्ये भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ३॥ गन्धर्वदेवऋषिनारदकौशिकाऽत्रि व्यासाऽम्वरीष कलशोद्भव कश्यपाद्याः । भक्त्या स्तुवन्ति निगमाऽऽगमसूक्तमन्त्रै र्भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ४॥ लीलावचांसि तव देवि! ऋगादिवेदाः सृष्ट्यादिकर्मरचना भवदीयचेष्टा । त्वत्तेजसा जगदिदं प्रतिभाति नित्यं भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ५॥ शब्दात्मिके शशिकलाभरणार्धदेहे शम्भोरुरस्थल निकेतन नित्यवासे । दारिद्र्यदुःखभयहारिणि का त्वदन्या भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ६॥ सन्ध्यात्रये सकलभूसुरसेव्यमाने स्वाहा स्वधामि पितृदेवगणार्तिहन्त्री । जायाः सुताः परिजनातिथयोऽन्नकामाः भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ७॥ सद्भक्तकल्पलतिके भुवनैकवन्द्ये भूतेश हृत्कमलमग्न कुचाग्रभृङ्गे कारुण्यपूर्णनयने किमुपेक्षसे मां भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ८॥ अम्ब! त्वदीय चरणाम्बुजसंश्रयेण व्रह्मादयोऽप्यविकलां श्रियमाश्रयन्ते । तस्मादहं तव नतोऽस्मि पदारविन्दं भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ ९॥ एकाग्रमूलनिलयस्य महेश्वरस्य प्राणेश्वरी प्रणतभक्तजनाय शीघ्रम् । कामाक्षिरक्षितजगत्त्रितयेऽन्नपूर्णे! भिक्षां प्रदेहि गिरिजे! क्षुधिताय मह्यम् ॥ १०॥ भक्त्या पठन्ति गिरिजादशकं प्रभाते मोक्षार्थिनो बहुजनाः प्रथितोऽन्नकामाः । प्रीता महेशवनिता हिमशैलकन्या तेषां ददाति सुतरां मनसेप्सितानि ॥ ११॥ इति श्रीशङ्कराचार्यविरचितमन्नपूर्णास्तोत्रम्