श्रीविनायकस्तोत्रम्
गण्डस्थलद्धरागलन्मदवारिधारा
सौरभ्यलुभ्यदलिडिम्भकगुम्भनादैः ।
वाचालिताखिलदिशं वरदं नतानां
वन्दामहे गजमुखं वयमादिदेवम् ॥ १॥
गर्विष्ठखेचरपुरत्रयनाथदैत्य-
भङ्गोद्यतः स्वयमयं परमेश्वरोऽपि ।
आदौ यमेव परिपूज्य विधूतसर्व-
विघ्नो जिगाय तमिमं वयमाश्रयामः ॥ २॥
प्रणष्टवर्णततिपञ्चमषष्ठवर्ण-
युग्माविधेयविरहादतिमात्रदीनम् ।
प्रायेत मामनुदिनं निजपुष्करात्त-
कुम्भस्थरत्ननिकरानभिवृध्य देवः ॥ ३॥
पद्मासहायगिरिजापतिरत्यवागधीश-
देवादिनाकनिलयैर्वनितासहायैः ।
अन्वास्यमानमखिलास्वपि दिक्षु सिद्ध -
लक्ष्मीसहायमनिशं शरणं भजामः ॥ ४॥
तन्वीत नः शुभमतिं तरुणारुणश्री
दायादकायरुचिरिन्दुक्तंससूनुः ।
प्रत्यूहभङ्गपटुभिः सहितो वधूभि
रामोदमुख्यनिजपारिषदैः समेतः ॥ ५॥
ये चिन्तयन्ति निमिषार्धमपि प्रभो त्वां-
श्रीमानिभानन विधूतभिदान्धकाराः ।
बाभासमानमनिशं हृदये समुद्य-
दानन्दबोधघनमेकममी नमस्याः ॥ ६॥
न श्रौतकर्मसु रतिर्न च बोधनिष्ठा
स्वामिन्नुमासुत न जातु कृतापि पूजा ।
निस्सारवैषयिकसौख्यदुराशयैव
नीतान्यहान्यहह किं कथये दयस्व ॥ ७॥
वस्त्राज्यदुग्धमधुभिः सितशर्कराद्यैः
पुण्ड्रेक्षुखण्डकदलीफलनारिकेलैः ।
लाजैश्च मोदकयुतैः परिपूजितुं त्वां (लाभैश्च)
धन्याः क्षमाः परमहं शरणं प्रपद्ये ॥ ८॥
समीरैः प्रोच्चण्डैः श्रवणयुगलीचालनभवै-
र्नतानां प्रत्यूहच्छलजलदराशिं विदलयन् ।
कटायोगोदश्चन्मदसुरभिलादोषभुवनः
शिवाचन्द्रोत्सप्रणयपरिणामोऽवतु गजः ॥ ९॥
॥ इति श्रीविनायकस्तोत्रम् ॥