॥ रामभुजङ्गप्रयातस्तोत्रम् ॥

विशुद्धं परं सच्चिदानन्दरूपम् गुणाधारमाधारहीनं वरेण्यम्। महान्तं विभान्तं गुहान्तं गुणान्तम् सुखान्तं स्वयं धाम रामं प्रपद्ये॥१॥

शिवं नित्यमेकं विभुं तारकाख्यम् सुखाकारमाकारशून्यं सुमान्यम्। महेशं कलेशं सुरेशं परेशम् नरेशं निरीशं महीशं प्रपद्ये॥२॥

यदावर्णयत् कर्णमूलेऽन्तकाले शिवो राम रामेति रामेति काश्याम्। तदेकं परं तारकब्रह्मरूपम् भजेऽहं भजेऽहं भजेऽहं भजेऽहम्॥३॥

महारत्नपीठे शुभे कल्पमूले सुखासीनमादित्यकोटिप्रकाशम्। सदा जानकीलक्ष्मणोपेतमेकम् सदा रामचन्द्रं भजेऽहं भजेऽहम्॥४॥

क्वणद्रत्नमञ्जीरपादारविन्दम् लसन्मेखलाचारुपीताम्बराढ्यम्। महारत्नहारोल्लसत् कौस्तुभाङ्गम् नदच्चञ्चरीमञ्जरीलोलमालम्॥५॥

लसच्चन्द्रिकास्मेरशोणाधराभम् समुद्यत् पतङ्गेन्दुकोटिप्रकाशम्। नमद्-ब्रह्मरुद्रादिकोटीररत्न- स्फुरत् कान्तिनीराजनाराधिताङ्घ्रिम्॥६॥

पुरः प्राञ्जलीनाञ्जनेयादिभक्तान् स्वचिन्मुद्रया भद्रया बोधयन्तम्। भजेऽहं भजेऽहं सदा रामचन्द्रम् त्वदन्यं न मन्ये न मन्ये न मन्ये॥७॥

यदा मत्समीपं कृतान्तः समेत्य प्रचण्डप्रतापैर्भटैर्भीषयेन्माम्। तदाऽऽविष्करोषि त्वदीयं स्वरूपम् तदापत् प्रणाशं सकोदण्डबाणम्॥८॥

निजे मानसे मन्दिरे सन्निधेहि प्रसीद प्रसीद प्रभो रामचन्द्र। ससौमित्रिणा कैकयीनन्दनेन स्वशक्त्याऽऽनुभक्त्या च संसेव्यमान॥९॥

स्वभक्ताग्रगण्यैः कपीशैर्महीशैः अनीकैरनेकैश्च राम प्रसीद। नमस्ते नमोऽस्त्वीश राम प्रसीद प्रशाधि प्रशाधि प्रकाशं प्रभो माम्॥१०॥

त्वमेवासि दैवं परं मे यदेकम् सुचैतन्यमेतत् त्वदन्यं न मन्ये। यतोऽभूदमेयं वियद्वायुतेजो- जलोर्व्यादिकार्यं चरं चाचरं च॥११॥

नमः सच्चिदानन्दरूपाय तस्मै नमो देवदेवाय रामाय तुभ्यम्। नमो जानकीजीवितेशाय तुभ्यम् नमः पुण्डरीकायताक्षाय तुभ्यम्॥१२॥

नमो भक्तियुक्तानुरक्ताय तुभ्यम् नमः पुण्यपुञ्जैकलभ्याय तुभ्यम्। नमो वेदवेद्याय चाद्याय पुंसे नमः सुन्दरायेन्दिरावल्लभाय॥१३॥

नमो विश्वकर्त्रे नमो विश्वहर्त्रे नमो विश्वभोक्त्रे नमो विश्वमात्रे। नमो विश्वनेत्रे नमो विश्वजेत्रे नमो विश्वपित्रे नमो विश्वमात्रे॥१४॥

शिलाऽपि त्वदङ्घ्रिक्षमासङ्गिरेणु- प्रसादाद्धि चैतन्यमाधत्त राम। नरस्त्वत् पदद्वन्द्वसेवाविधानात् सुचैतन्यमेतेति किं चित्रमद्य॥१५॥

पवित्रं चरित्रं विचित्रं त्वदीयम् नरा ये स्मरन्त्यन्वहं रामचन्द्र। भवन्तं भवान्तं भरन्तं भजन्तो लभन्ते कृतान्तं न पश्यन्त्यतोऽन्ते॥१६॥

स पुण्यः स गण्यः शरण्यो ममायम् नरो वेद यो देवचूडामणिं त्वाम्। सदाकारमेकं चिदानन्दरूपम् मनोवागगम्यं परन्धाम राम॥१७॥

प्रचण्डप्रतापप्रभावाभिभूत- प्रभूतारिवीर प्रभो रामचन्द्र। बलं ते कथं वर्ण्यतेऽतीव बाल्ये यतोऽखण्डि चण्डीशकोदण्डदण्डः॥१८॥

दशग्रीवमुग्रं सपुत्रं समित्रम् सरिद्दुर्गमध्यस्थरक्षोगणेशम्। भवन्तं विना राम वीरो नरो वा- ऽसुरो वाऽमरो वा जयेत् कस्त्रिलोक्याम्॥१९॥

सदा राम रामेति रामामृतं ते सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम्। पिबन्तं नमन्तं सुदन्तं हसन्तम् हनूमन्तमन्तर्भजे तं नितान्तम्॥२०॥

सदा राम रामेति रामामृतं ते सदाराममानन्दनिष्यन्दकन्दम्। पिबन्नन्वहं नन्वहं नैव मृत्योः बिभेमि प्रसादादसादात् तवैव॥२१॥

असीतासमेतैरकोदण्डभूशैः असौमित्रिवन्द्यैरचण्डप्रतापैः। अलङ्केशकालैरसुग्रीवमित्रैः अरामाभिधेयैरलं देवतैर्नः॥२२॥

अवीरासनस्थैरचिन्मुद्रिकाढ्यैः अभक्ताञ्जनेयादितत्त्वप्रकाशैः। अमन्दारमूलैरमन्दारमालैः अरामाभिधेयैरलं देवतैर्नः॥२३॥

असिन्धुप्रकोपैरवन्द्यप्रतापैः अबन्धुप्रयाणैरमन्दस्मिताढ्यैः। अदण्डप्रवासैरखण्डप्रबोधैः अरामभिदेयैरलं देवतैर्नः॥२४॥

हरे राम सीतापते रावणारे खरारे मुरारेऽसुरारे परेति। लपन्तं नयन्तं सदा कालमेव समालोकयालोकयाशेषबन्धो॥२५॥

नमस्ते सुमित्रासुपुत्राभिवन्द्य नमस्ते सदा कैकयीनन्दनेड्य। नमस्ते सदा वानराधीशवन्द्य नमस्ते नमस्ते सदा रामचन्द्र॥२६॥

प्रसीद प्रसीद प्रचण्डप्रताप प्रसीद प्रसीद प्रचण्डारिकाल। प्रसीद प्रसीद प्रपन्नानुकम्पिन् प्रसीद प्रसीद प्रभो रामचन्द्र॥२७॥

भुजङ्गप्रयातं परं वेदसारम् मुदा रामचन्द्रस्य भक्त्या च नित्यम्। पठन् सन्ततं चिन्तयन् स्वान्तरङ्गे स एव स्वयं रामचन्द्रः स धन्यः॥२८॥

॥ इति श्रीमच्छङ्कराचार्यविरचितं रामभुजङ्गप्रयातस्तोत्रं सम्पूर्णम्॥